#CZYTAJNIK# cz. 21 Losy Laury w mojej powieści

Wakacje dobiegały powoli do końca. Laura miała coraz bardziej okrągły brzuszek. Mieszkała już w nowym domu. Ślub zbliżał się szybko. Pomimo tego, że wiedziała już, że dziewczyna, która była u niej w czasie wakacji, miała rację, mówiąc, że jest jej siostrą, nie odważyła się do niej pójść. Tyle lat żyła w przekonaniu, że nigdy nie spotka prawdziwej matki. Aż nagle w jeden dzień okazało się, że może spotkać nie tylko matkę, ale również siostrę.

W połowie sierpnia miała brać ślub. Rodzice o niczym nie wiedzieli. Powiedziała tylko cioci. Właśnie wypisywała zaproszenia. Zostały jej jeszcze dwa. Jedno na pewno będzie dla rodziców. Wypadałoby jednak ich zaprosić. Niedługo będzie musiała im wszystko powiedzieć. W nocy miała wrócić do domu, żeby zabrać rzeczy. Wtedy chciała z nimi porozmawiać. Musiała powiedzieć im wcześniej. Przecież jej nowy dom jest w Polsce, w Goszczanowie. I tutaj zamierzała wziąć ślub. Ojciec z Thomasem i Katheriną będą musieli tam pojechać. Chyba że zamierzają się jej wyrzec. Wiedziała, że ojciec nie rozmawia z babcią. Ślub był jej. To ona jest jego córką. Powinien przyjechać. Powinien zrobić to dla niej, jeśli oczywiście ją kocha.

Wróciła do domu. Ubrana w zwiewną tunikę, która zakrywała całkiem pokaźny już brzuszek, weszła do kuchni i zobaczyła ojca samotnie siedzącego przy stole.

- Tato, czy możemy porozmawiać? – spytała.

- Oczywiście, córeczko. – Chciał ją przytulić, ale się odsunęła. Postanowiła, że najwyższa pora porozmawiać z ojcem poważnie, bardzo poważnie. Czas wyjaśnić wszystkie niewyjaśnione sprawy. Nie ma na co czekać. Im szybciej, tym lepiej.

- Dlaczego poświęcasz mi tak mało czasu? Dlaczego dla Thomasa zawsze znajdziesz czas, a dla mnie nie? – spytała z wyrzutem. – W ogóle się mną nie interesujesz. Dlaczego nie powiedziałeś mi, kim jest moja matka? Dlaczego nie wiem, że mam siostrę w Polsce?

Nie wiedział, co ma odpowiedzieć. Zdał sobie sprawę, że rzeczywiście ją zaniedbał. Od chwili, kiedy powiedział jej, że Katherina nie jest jej matką, ich stosunki nie były najlepsze. Laura była już dorosła. Pewnie poczuła się skrzywdzona, dowiadując się wszystkiego z innego źródła. Powinien już dawno jej powiedzieć. Tylko nie miał pojęcia, że Zofia ułożyła sobie życie na nowo. Nie utrzymywali przecież kontaktów. Zabrał Laurę i nie pozwolił Zofii się z nią widywać. Powinien lepiej się nią zaopiekować. Zdał sobie właśnie sprawę, że jest złym ojcem. Ciągle się mijał z córką. Nie pomyślał, że Laura przeżywa to wszystko. Nie zdawał sobie sprawy, że ją zaniedbuje. Teraz dotarło do niego, dlaczego dziewczyna wolała spędzać wakacje w Polsce z jego matką i siostrą. Długo milczał.

- Nie wiesz, co powiedzieć, co? – podjęła Laura. – Nic nie mów. Jesteś moim ojcem, więc wypada, żebym ci to dała.

Wręczyła ojcu zaproszenie. Wiedział, że spotyka się z Pawłem. Domyślał się, że wiąże z nim przyszłość. Nie miał jednak czasu zainteresować się bliżej jej planami. Była już dorosła. Nie zdawał sobie sprawy, że córka może go potrzebować. Była jednak na tyle wychowana, że wręczyła mu zaproszenie. Szkoda, że tak późno. Ale jednak.

- Wiesz, że mimo wszystko bardzo cię kocham? – powiedziała, kiedy pierwszy szok po odczytaniu zaproszenia minął. – I chciałam ci jeszcze powiedzieć, że zostaniesz dziadkiem.

To był dopiero szok. Tego się nie spodziewał. A jednak mu powiedziała. Znaczy, że pomimo tego, że był złym ojcem i nie interesował się jej losem, jednak go kochała. Dopiero teraz dowiedział się, że jego córka jest w ciąży. Zamierzał pojechać do Polski i wziąć udział w tej uroczystości. Pamiętał zarówno swój pierwszy, jak i drugi ślub. Zdawał sobie sprawę, że będzie to ważne wydarzenie w życiu Laury. Nie musiał przecież odzywać się do matki. Myślał teraz tylko o córce. Poinformował ją, że planuje przyjechać na wesele. Miał nadzieję, że będzie miał okazję zbliżyć się do niej i nadrobić wszystkie stracone lata.

Już niedługo będzie więcej recenzji. Chwilowo mam ciężki okres, ale pracuję nad tym żeby mieć lżej i więcej czasu poświęcić na blogowanie oraz czytanie ciekawych książek.